malaria-zwanger

Dapper de nacht door

Je moet dapper zijn, geduld hebben en afwachten in het donker… de vijand komt zoemend dichterbij… niet op je eerste reflex afgaan… niet wegwapperen, nee… wacht tot je een zachte landing voelt. Dan… BAM! Sla je in één keer toe. Niet aarzelen! In één keer met een klap toeslaan, waar dan ook op jezelf.. Aaaaah. De voldoening die het doodslaan van een mug geeft, is overweldigend.

Met mijn hoofdzaklamp door de klamboe
Ontelbare nachten heb ik doorgebracht als muggenjager. Niet altijd dapper in het donker, vaak ook met een hoofdzaklamp op de klamboe afspeurend naar stoorzenders. Ik kan niet stoppen tot ik ze allemaal heb. Dat kost mij een halve nacht en bloedvlekken op de muur. Mijn zoontje wordt als ‘lekker’ bestempeld door dit vliegvolk. Ik was altijd bang dat hij malaria zou krijgen, iets waar buitenlanders in Afrika zich druk over maken, maar Afrikanen zelf niet. Malaria is voor hen als griep voor ons. Mijn schoonzus raakte altijd in paniek als ik meldde dat één van mijn kinderen de flu had.

Ik werd de hele middag aangestaard
Malaria is een gevaarlijk griep. Toch luidt mijn mening: als je het krijgt kun je beter in een Afrikaans land zijn. Elke dokter in arme buurten heeft goede medicijnen. De keer dat ik malaria had en naar de kliniek in het dorp moest, zal me altijd bij blijven. Niet vanwege het krakkemikkige gebouw, de matige hygiëne en het kleine laboratorium, nee, ik werd de hele middag aangestaard. Er was daar nog nooit een witte, hoogzwangere vrouw geweest.

De arts was vriendelijk en efficiënt; ik kreeg een injectie en instructies om de volgende drie dagen de injecties mij zelf toe te dienen. Een dag later was ik terug in Nederland en moest ik meteen naar het ziekenhuis waar een tropenarts vaststelde dat de medicatie goed had gewerkt. Mijn zoontje kwam een maand later gezond en sterk ter wereld en dat is hij nog steeds.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *