boze-peuter

Zeffe doen!

“Mij zeffe doen”, zegt Jason. Ik sta van schrik stil en wanneer mijn brein uit zijn freeze ontwaakt denk ik in lichte paniek ‘OMG, het is begonnen’. De ik-wil-alles-zelluf-doen fase. Een hele goede fase in de ontwikkeling van je kind natuurlijk, maar…. mag het even wachten? Ik zit er nu niet op te wachten dat je zelf in bed je pamper uit kunt trekken. En ook niet dat je zelf tandpasta op je borstel (en op de deurkruk) smeert. Of boter op je brood….. Zelf opruimen is er opeens niet meer bij zeker?

Continue reading

thuisonderwijs

Thuisonderwijs? Dat hurt hillegaar niet!

Ik wil deze column beginnen met het uitspreken van een groot respect voor alle leerkrachten. Dit zijn de superhelden van de educatie, de grondleggers van het denkvermogen van onze jeugd, mensen van de bovenste plank. Leerkrachten zijn superkrachten met eindeloos geduld, creativiteit, geduld, doorzettingsvermogen, structuur, regelmaat en geduld. Ik wil graag een oproep doen om vanavond om 20:00 uur en masse voor hèn te applaudiseren.

Continue reading

teletubbies

De kracht van herhaling

Hoe vaak ik vandaag het woordje ‘taas’ (Sinterklaas) al heb gehoord? Dat weet ik niet meer. Wel weet ik dat ik eindeloze gesprekken met mijn peuter heb over ‘taas’, ‘baat’ (baard) en ‘piet’. Telkens in die volgorde. Elke dag opnieuw. Bij elke kabouter die hij ziet wil hij het liedje van Kabouter Spillebeen horen en elke keer als we naar Obdam rijden en langs de molen komen, zing ik ‘zo gaat de molen de molen de molen’. Eindeloze herhaling is goed voor een peuter. Voor alle kinderen eigenlijk.

Continue reading

peuter-met-foon

Mij papa!

Mocht je snel geëmotioneerd zijn, dan raad ik je af om verder te lezen. Ik ben er namelijk de hele dag van van slag geweest, terwijl mijn zoontje slechts zijn woordjes wilde leren. Jason is nu net twee en leert – nu hij de meeste dierengeluiden goed onder knie heeft – elke dag weer nieuwe woorden bij. Zo snapt hij dat hij heel hard ‘bij!’ moet roepen om te laten weten dat hij niet bij de deurkruk kan. Gevolgd door ‘open!’ om zijn bediende (ik dus) de deur te laten openen. Geen idee waarom alles zo luid moet bij hem.

Continue reading

sprinkhaanijs

Sprinkhaansorbet

Wat zal mijn familie er straks van smullen op het kerstdiner. Ik ga ze een sorbet voorschotelen van mangoijs gelé overgoten met caramel au beurre salé en een topping van sauterelle. Vooral deze laatste geeft het geheel een heerlijke nootachtige smaak. Zouden ze merken dat het gemalen sprinkhaan is?

Continue reading

good-gulf

Mijn kleine Geluks-Gulf

Hij was het. Een man in dit geval. Een onbekende persoon die net even iets extra’s voor me deed, waardoor ik de hele dag vrolijk was. Nu je dit leest, ken je vast ook wel zo iemand. Het kan een glimlach van een voorbijganger zijn, een ‘hallo’ van een leuke bouwvakker (want fluiten mag niet meer hè) of een gezellig praatje met de cassière.

Continue reading

cruela-devil

Liefde, Aandacht en Regels

Liefde, Aandacht en Regels. Dat is alles dat ieder kind nodig heeft. Je overdag druk maken over rommel, schooltraktaties, bord op schoot, bruin versus wit brood, het maakt allemaal niets uit. Zolang je je kind voldoende voorziet van liefde, grenzen en bewuste aandacht, zul je hem of haar niet verpesten. Dit aldus de editie Positief Opvoeden van Psychologie Magazine.

Continue reading

malaria-zwanger

Dapper de nacht door

Je moet dapper zijn, geduld hebben en afwachten in het donker… de vijand komt zoemend dichterbij… niet op je eerste reflex afgaan… niet wegwapperen, nee… wacht tot je een zachte landing voelt. Dan… BAM! Sla je in één keer toe. Niet aarzelen! In één keer met een klap toeslaan, waar dan ook op jezelf.. Aaaaah. De voldoening die het doodslaan van een mug geeft, is overweldigend.

Continue reading

mango

Mango in je voortuin

Mijn moeder duikt geregeld mijn voortuin in. Wanneer ze op de thee komt of alleen maar de kinderen komt brengen, trekt ze op de terugweg altijd even wat onkruid uit de grond. Waar vroeger haar vragen nog doelden op of ik op tijd thuis zou zijn en of ik wel of niet mee at, vraagt ze nu of ik de appelboom wel genoeg water geef. Mijn moeder heeft groene vingers en vindt het heel ontspannend om in de tuin bezig te zijn. Die groene genen heeft ze helaas niet aan mij doorgegeven.

Continue reading