boze-peuter

Zeffe doen!

“Mij zeffe doen”, zegt Jason. Ik sta van schrik stil en wanneer mijn brein uit zijn freeze ontwaakt denk ik in lichte paniek ‘OMG, het is begonnen’. De ik-wil-alles-zelluf-doen fase. Een hele goede fase in de ontwikkeling van je kind natuurlijk, maar…. mag het even wachten? Ik zit er nu niet op te wachten dat je zelf in bed je pamper uit kunt trekken. En ook niet dat je zelf tandpasta op je borstel (en op de deurkruk) smeert. Of boter op je brood….. Zelf opruimen is er opeens niet meer bij zeker?

Continue reading

thuisonderwijs

Thuisonderwijs? Dat hurt hillegaar niet!

Ik wil deze column beginnen met het uitspreken van een groot respect voor alle leerkrachten. Dit zijn de superhelden van de educatie, de grondleggers van het denkvermogen van onze jeugd, mensen van de bovenste plank. Leerkrachten zijn superkrachten met eindeloos geduld, creativiteit, geduld, doorzettingsvermogen, structuur, regelmaat en geduld. Ik wil graag een oproep doen om vanavond om 20:00 uur en masse voor hèn te applaudiseren.

Continue reading

teletubbies

De kracht van herhaling

Hoe vaak ik vandaag het woordje ‘taas’ (Sinterklaas) al heb gehoord? Dat weet ik niet meer. Wel weet ik dat ik eindeloze gesprekken met mijn peuter heb over ‘taas’, ‘baat’ (baard) en ‘piet’. Telkens in die volgorde. Elke dag opnieuw. Bij elke kabouter die hij ziet wil hij het liedje van Kabouter Spillebeen horen en elke keer als we naar Obdam rijden en langs de molen komen, zing ik ‘zo gaat de molen de molen de molen’. Eindeloze herhaling is goed voor een peuter. Voor alle kinderen eigenlijk.

Continue reading

peuter-met-foon

Mij papa!

Mocht je snel geëmotioneerd zijn, dan raad ik je af om verder te lezen. Ik ben er namelijk de hele dag van van slag geweest, terwijl mijn zoontje slechts zijn woordjes wilde leren. Jason is nu net twee en leert – nu hij de meeste dierengeluiden goed onder knie heeft – elke dag weer nieuwe woorden bij. Zo snapt hij dat hij heel hard ‘bij!’ moet roepen om te laten weten dat hij niet bij de deurkruk kan. Gevolgd door ‘open!’ om zijn bediende (ik dus) de deur te laten openen. Geen idee waarom alles zo luid moet bij hem.

Continue reading

cruela-devil

Liefde, Aandacht en Regels

Liefde, Aandacht en Regels. Dat is alles dat ieder kind nodig heeft. Je overdag druk maken over rommel, schooltraktaties, bord op schoot, bruin versus wit brood, het maakt allemaal niets uit. Zolang je je kind voldoende voorziet van liefde, grenzen en bewuste aandacht, zul je hem of haar niet verpesten. Dit aldus de editie Positief Opvoeden van Psychologie Magazine.

Continue reading

mama logo 1

The life of a Businessmom: van manager tot wasvrouw

Hoe ouder je wordt, hoe meer identiteiten je krijgt. Was je eerst nog alleen Kind, later kwam daar  Student, Drop-out, Werkende of Carrièretijger bij. En tegen de tijd dat je ‘flings’ of een relatie kreeg, werd je opeens Minnares of Vrouw-Van.

Sommige rollen zijn leuker dan andere. Zo vind ik mijn rol als Businessmom fantastisch, maar die van Onderbroeken-Wasvrouw niet. Ik verbaas me er weleens over hoeveel (gekozen of opgelegde) rollen je op een dag kunt aannemen en hoe snel je van de één naar de ander kunt switchen. Zelfs meerdere keren per dag en in een tempo dat je soms zelf niet eens kunt bijhouden.

Continue reading

in-rij-wachten

Wie vraagt…

Het gebeurt me zo’n 1x per maand dat een willekeurig iemand me op straat vraagt: “hello how are you, I am looking for a job”. Soms, zeker in het begin, antwoord ik nog beleefd dat ik die niet voor ze heb. Maar wat zeg je dan op deze vervolgvraag: “can you then introduce me to your friends?”… Ja, hallo?! Wat denk je zelf?! Ik ken je niet eens. Continue reading

jongen-in-roze

Opvoedperikelen in een multiculti-relatie

‘Twee culturen op een kussen, daar slaapt de duivel tussen’. Die slaapt dan wel naast Cupido, een tweetal referentiekaders, het ‘normale’ man/vrouw verschil en – in mijn geval – 23 jaar leeftijdsverschil.

En dan mag ik me gelukkig prijzen met een Afrikaanse man die zelf 30 jaar in Nederland heeft gewoond en ook ‘Hollands’ kan denken. Ik heb onnoemlijk veel respect voor diegenen die voor de liefde naar een ander land vertrekken om een leven op te bouwen met iemand die zich niets bij jouw cultuur kan voorstellen.

Continue reading